Knetterend vuurtje

Het bonte gezelschap zit

Rond het knetterend vuurtje

Dat de laatste tranen in het hout

Met passie laat exploderen

Sommige mensen zien

Hoe de vonken vlakbij komen

Ze weren af, beschermen hun huid

En hun ogen worden kleine spleetjes

Anderen ervaren

De hitte als een bedreiging

Ze nemen iets meer afstand

Bang dat ze het vuur niet verdragen

Toch zijn er ook mensen

Die het vuurtje wel begrijpen

Die zijn boodschap horen

Die zich warmen aan zijn stem

Zij helpen het vuurtje

Om zijn tranen te laten

Oplossen in lucht

Zodat de vonken snel verminderen

Het vuur wordt steeds rustiger

En steeds meer mensen durven

Dichterbij de vlam te komen

Om te luisteren naar zijn liefde

© Stef van Beek. Utrecht, 18 juli 2008.