Knetterend vuurtje Het bonte gezelschap zit Rond het knetterend vuurtje Dat de laatste tranen in het hout Met passie laat exploderen Sommige mensen zien Hoe de vonken vlakbij komen Ze weren af, beschermen hun huid En hun ogen worden kleine spleetjes Anderen ervaren De hitte als een bedreiging Ze nemen iets meer afstand Bang dat ze het vuur niet verdragen Toch zijn er ook mensen Die het vuurtje wel begrijpen Die zijn boodschap horen Die zich warmen aan zijn stem Zij helpen het vuurtje Om zijn tranen te laten Oplossen in lucht Zodat de vonken snel verminderen Het vuur wordt steeds rustiger En steeds meer mensen durven Dichterbij de vlam te komen Om te luisteren naar zijn liefde © Stef van Beek. Utrecht, 18 juli 2008. |